Հարեւանցիկ առնեմ

adj. adv.

cf. ՀԱՐԵՒԱՆՑԻ.

Մարդ՝ գէտ աշխարհի, բախտի խաղալիկ, բարի հարեւանցի, կենաց մաշիչ. (Պիտառ.։)

Առժամայնք կամ հարեւանցիկք. (Նար. ՟Հ՟Դ։)

Իբր հարեւանցիկ բանս սերմանեալ լիցի. (Կիւրղ. ննջ.։)

հարեւանցիկ առնել.